Liturgia Triduum Paschalnego PDF Drukuj

Liturgia Triduum Paschalnego:

Wielki Czwartek - Msza Św. Wieczerzy Pańskiej o godz. 18.00.

Wielki Piątek - Liturgia rozpocznie się od godz. 17.30 (Droga Krzyżowa, Liturgia Słowa, Adoracja Krzyża, Komunia Św., Przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu) Adoracja Pana Jezusa w Grobie do godz. 23.00.

Wielka Sobota - Adoracja Pana Jezusa w Grobie od godz. 8.00

Poświęcenie pokarmów w dolnym kościele o godz. 10.00, 10.30, 11.00, 11.30, 12.00, na Chyłach o godz. 9.00

Liturgia Wielkiej Soboty rozpocznie się o godz. 18.00

- Liturgia Światła - poświęcenie ognia i Paschału.

 
Rekolekcje Wielkopostne 2018 PDF Drukuj

Czwartek 15 marca

10.00 Msza św. z nauką rekolekcyjną dla dzieci od klasy V do III gimnazjum

11.00 Msza św. z nauką rekolekcyjną dla dzieci od klasy 0 do IV

Piątek 16 marca

8.00 Msza św. z nauką ogólną

10.00 Droga Krzyżowa dla dzieci od klasy 0 do IV

11.00 Droga Krzyżowa dla dzieci od klasy V do III gimnazjum

17.30 Droga Krzyżowa i Msza św. z nauką ogólną (w kaplicy)

17.30 Droga Krzyżowa

18.00 Msza św. z nauką ogólną

19.00 Nauka stanowa dla kobiet

Sobota 17 marca – dzień spowiedzi

Spowiedź od godziny 9.00 do 12.00 i od 15.00 do 18.00

8.00 Msza św. z nauką ogólną

11.00 Msza św. dla chorych i starszych z namaszczeniem chorych (kościół dolny)

18.00 Msza św. z nauką ogólną

19.00 Nauka stanowa dla młodzieży

Niedziela 18 marca

7.30 Msza św. z nauką ogólną

9.00 Msza św. z nauką ogólną

10.30 Msza św. z nauką ogólną

12.00 Msza św. z nauką ogólną

12.00 Ch: Msza św. z nauką ogólną (w kaplicy)

17.00 Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym

18.00 Msza św. z nauką dla mężczyzn (bezpośrednio po Gorzkich Żalach)

 
Po co są Msze św. gregoriańskie PDF Drukuj

Po co Msze Święte gregoriańskie

Czym jest Msza św. gregoriańska? Na czym polegają jej szczególne przywileje? Czym się różni od 30 Mszy św. odprawionych w tej samej intencji niekoniecznie dzień po dniu? Czym w ogóle różni się od jednej Mszy św., skoro każda Eucharystia ma wartość nieskończoną?

Odpowiedź na postawione pytania należy zacząć od przybliżenia źródła ich powstania. Św. Grzegorz Wielki papież (590-604) w czwartej księdze Dialogów opisał zdarzenie, od którego biorą początek Msze gregoriańskie. Z tego właśnie względu warto chyba w całości je przytoczyć:

„Nie mogę zamilczeć, co jak pamiętam, stało się w moim klasztorze przed trzema laty. Był tam pewien mnich imieniem Justyn. Zachorował i był umierający. Opiekował się nim w chorobie jego rodzony brat Kopiosus. Justyn, widząc, że jego kres się zbliża, powiedział swemu bratu Kopiosowi, że ma ukryte trzy złote pieniądze. Przed braćmi nie mógł tego ukryć; pilnie szukając i przerzucając wszystkie jego lekarstwa, znaleźli owe złote pieniądze w jednym z tych lekarstw. Gdy mi o tym doniesiono, nie mogłem obojętnie znieść tak wielkiego występku brata, który wspólnie żył z nami, stałą bowiem w naszym klasztorze było regułą, aby bracia tak wspólnie żyli, aby żaden z nich nie miał swej osobistej własności.

Justus odszedł do Pana. Gdy już od jego śmierci minęło dni trzydzieści, począłem w duchu litować się nad zmarłym bratem i myśleć z głębokim smutkiem o jego katuszach, i szukać jakiegoś środka, aby mu pomóc. Wezwawszy do siebie Pretioza, przeora naszego klasztoru, smutny tak mu powiedziałem: Już długo ów zmarły brat w ogniu jest męczony; musimy mu okazać jakąś miłość i pomóc mu, o ile zdołamy, do uwolnienia. Idź więc i postaraj się, aby od dzisiaj przez trzydzieści dni składano za niego Ofiarę, żeby ani jednego dnia nie opuścić, w którym by zbawcza Hostia za niego złożona nie była”. Zaraz odszedł i uczynił tak, jak powiedziałem. Gdy byliśmy zajęci innymi sprawami i nie liczyliśmy minionych dni, ów zmarły brat pewnej nocy ukazał się w widzeniu swemu rodzonemu bratu Kopiosowi. Gdy ten go ujrzał, zaraz zapytał: „Co z tobą, bracie?” Odpowiedział: „Dotąd było źle, lecz teraz mi jest dobrze, bo dzisiaj zostałem przyjęty do wspólnoty”. Zaraz Kopiosus zawiadomił o tym braci w klasztorze. Bracia starannie policzyli dnie, a właśnie był to dzień, w którym po raz trzydziesty Ofiara za zmarłego została złożona. Ponieważ Kopiosus nie wiedział o Ofierze braci, a ci nie wiedzieli o widzeniu Kopiosa, w tymże samym czasie poznali: ten, co bracia uczynili, a oni, co on widział; widzenie i Ofiara ze sobą się zgadzały. Z tego wyraźnie się okazało, że zmarły brat przez zbawczą Hostię z katuszy został uwolniony.”

Z tego zatem wydarzenia i od tego papieża wzięły początek i nazwę Msze Święte gregoriańskie - missae gregorianae, popularnie nazywane także gregoriankami. Rozumiemy przez nie trzydzieści Mszy Świętych sprawowanych za jedną zmarłą osobę (nigdy za wielu zmarłych) przez jednego bądź wielu kapłanów. Przerwanie ciągłości trzydziestu dni możliwe jest tylko w nadzwyczajnych sytuacjach i domaga się natychmiastowego uzupełnienia tej liczby Mszy Świętych, gdy ustanie przeszkoda powodująca przerwę. Według wiary wiernych, potwierdzonej przez Kościół liczny­mi dokumentami, Msze te są najbardziej skutecznym sposobem modlitwy za osoby, które potrzebują oczyszczenia po śmierci. Z tego właśnie względu praktyka taka winna być zachowywana i polecana.

Wymagana liczba trzydziestu Mszy nie może być nigdy uważana za gwarancję wybawienia od pokuty po śmierci, ale Msze gregoriańskie mogą być podstawą nadziei na szczęśliwy los wiernych zmarłych. Ostateczna bowiem skuteczność tych Mszy i zbawienie człowieka zależą od Pana Boga. Kościół nie przypisał im żadnych przywilejów i odpustów, ale od czasów św. Grzegorza Wielkiego ocenia pozytywnie zaufanie, jakie wierni w nich pokładają. Owszem, każda Eucharystia ma wartość nieskończoną, ale to nie znaczy, że wystarczyłoby sprawować tylko jedną Mszę Świętą za daną zmarłą osobę. Wielość Mszy daje osobie zamawiającej większa pewność zbawienia jej zmarłego bliskiego, a także świadczy o trosce o jego życie wieczne. Skoro Eucharystia jest „sakramentem miłości”, to czy można tę miłość wyrazić tylko w jednej sprawowanej Eucharystii? Czy miłość nie wymaga dawania ciągłych dowodów? Czy miłość kończy się wraz ze śmiercią i pogrzebem bliskiej osoby? Te retoryczne pytania wydają się potwierdzać sensowność praktyki Mszy Świętych gregoriańskich.

 
Zabawki, które szkodzą dzieciom PDF Drukuj

23 czerwca 2013 roku po Mszy św. dla dzieci Akcja Katolicka działająca przy naszej parafii zorganizowała krótką prezentację przestrzegającą przed współczesnymi zabawkami i bajkami wprost niszczącymi niewinność i psychikę dzieci -„Bajki i zabawki przesiąknięte są treściami i elementami, które rujnują psychikę dzieci. W bardziej lub mniej zawoalowany sposób promują przemoc, okultyzm, satanizm, homoseksualizm i erotykę.”( M. Rokoszewska” Czym karmione są nasze dzieci”).

Aby pogłębić swoją wiedzę na ten temat warto zaznajomić się z następującymi stronami internetowymi:

http://supernowosci24.pl/czym-karmione-sa-nasze-dzieci/

http://ochronka.tuchow.info/wp-content/uploads/2013/04/Odebrac_dzieciom_niewinnosc.pdf

http://www.pch24.pl/zabawki--ktore-deformuja,850,i.html

http://www.youtube.com/watch?v=qMFCq3ynyOg

http://en.gloria.tv/?media=386731